Sven lezen

Op m’n zestiende heb ik m’n eerste boekje geschreven. “Gewoon Wat Vlooien Zoeken”. Sommige van de stukjes en de gedichten daaruit worden naar het schijnt in handboeken Nederlands gebruikt en dat vind ik wel leuk. Zolang er geen leraar het in z’n hoofd haalt om op examens vragen over één van m’n stukjes te stellen, want daar is het boek toch echt nooit voor bedoeld geweest. Ik denk eerlijk gezegd niet dat het boek nog ergens te krijgen is, maar er zijn wel wat bibliotheken die het in de rekken hebben. Later maakte ik het boekje “Passie 365”. Da’s een boek met 365 liefdes-sms’jes van exact 160 karakters. Leuk om in te dromen en lekker van te pikken. Er zijn bij m’n sms’jes een pak heftige tekeningen gemaakt in allerlei wilde kleuren, door Guido Vrolix. Da’s een absoluut straffe kunstenaar, wiens werk je eens moet bekijken op www.guidovrolix.com  Later verscheen ook nog m’n boekje “Ik Wou Dat Ik De Helft Van Nicole En Hugo was”. Da’s een bundel met 100 stukjes die eerder al in één of andere vorm verschenen in de krant “Het Laatste Nieuws”. Het is echt zo’n vrolijk nadenk- en glimlachboekje zonder al te veel pretentie maar wel fijn voor ergens tussendoor. Als je m’n nieuwste columns trouwens wil lezen, moet je zeker de krant “Het Laatste Nieuws” in huis halen. Op maandag, woensdag en vrijdag mag ik er telkens een stukje plegen over mezelf, de wereld, en de actualiteit. Echt zalig om te doen. Het is trouwens niet m’n eerste column ooit. Lang geleden maakte ik enkele jaren een wekelijks stukje voor “Zanzibar”, dat is de jongerenbijlage van de Nederlandse krant “Trouw”. Dat was nog voor het internettijdperk, want ik moest m’n stukje elke week doorbellen aan de typiste van de krant. Grappig! Toen het internet trouwens eenmaal opkwam maakte ik een wekelijkse column voor “Clickx”.